Anna Scheiblerz domu Werner
Biografia
Anna z Wernerów Scheiblerowa (ur. 22 listopada 1835 w Ozorkowie, zm. 6 stycznia 1921 w Lućmierzu) była fabrykantką, inwestorką i filantropką, pasjonatką ogrodnictwa.
Była jedną z dwunastu dzieci Wilhelma Wernera, właściciela farbiarni i cukrowni oraz córką jego drugiej żony – Matyldy Reitzenstein z Łomży. Pochodziła ze spolonizowanej rodziny, która na polskie ziemie przybyła w XVIII w. z Saksonii.
W 1854 roku została żoną łódzkiego fabrykanta Karola Scheiblera. Jej posag przyczynił się do powstania imperium Scheiblerów. Po śmierci męża była głównym udziałowcem Towarzystwa Akcyjnego Manufaktur Bawełnianych Karola Scheiblera, a przy wiodącym udziale syna zarządzała firmą poprzez reprezentację na walnych zgromadzeniach. Posiadała Kamienicę Erfosa w Warszawie i odwiedzała pałac Scheiblerów gośćmi artystów, m.in. Henryka Sienkiewicza i Henryka Siemiradzkiego (28 września 1901).
Życie prywatne: z małżeństwa z Karolem Scheiblerem miała siedmioro dzieci: Matyldę Zofię (1856–1939), Adelę Marię (1859–1933), Emmę Paulinę (1860–1942), Karola Wilhelma Jr. (1862–1935), Leopolda (1866–1873), Emila Eugeniusza (1870–1923) oraz Feliksa Emila Karola (1874–1882).
Najważniejsze inicjatywy Anny Scheibler obejmowały utworzenie ogrodu przy Pałacu Scheiblerów będącego częścią Parku Źródliska, utworzenie w 1884 roku szpitala św. Anny, budowę kaplicy Scheiblerów (1888), przekazanie 20 000 rubli na budowę kościoła św. Mateusza w Łodzi oraz fundowanie ochronki dla dzieci robotników (1912) i funduszu wieczystego (1920) na pomoc robotnikom i ich rodzinom.
Spoczywa w kaplicy Scheiblerów, w której spoczywają także niektóre z ich dzieci.