Eugeniusz Szubert

Major saperów Wojska Polskiego
15.12.1896 Ozorków

Biografia

Urodzony 15 grudnia 1896 roku w Ozorkowie jako syn Kornela, niższego urzędnika kolejowego.

31 marca 1924 roku awansował na kapitana ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 roku i 18. lokatą w korpusie oficerów zawodowych inżynierii i saperów. W 1924 roku pełnił służbę w batalionie szkolnym Kościuszkowskiego Obozu Szkolnego Saperów w Warszawie i pozostawał oficerem nadetatowym 8. pułku saperów.

Cztery lata później służył w batalionie szkolnym saperów w Twierdzy Modlińskiej, a w 1930 roku objął stanowisko kwatermistrza w batalionie elektrotechnicznym w Nowym Dworze. Majorem został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów saperów. Do sierpnia 1939 roku był dowódcą Ośrodka Sapersko-Pionierskiego 16 Dywizji Piechoty w Grudziądzu. W sierpniu tego roku, w czasie mobilizacji alarmowej, objął dowództwo 16 batalionu saperów. Na czele tego oddziału walczył w kampanii wrześniowej.

Od 12 grudnia 1945 roku pełnił obowiązki zastępcy dowódcy 20 batalionu saperów we Włoszech. 10 czerwca 1948 wrócił do kraju, a siedem dni później zarejestrował się w Rejonowej Komendzie Uzupełnień Grudziądz.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Walecznych
Złoty Krzyż Zasługi (25 maja 1939)
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Medal Zwycięstwa

Ciekawostki

W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako Eugeniusz II Szubert, w celu odróżnienia od dwóch innych oficerów noszących to samo imię i nazwisko.
Po II wojnie światowej pełnił funkcję zastępcy dowódcy 20 batalionu saperów we Włoszech; wrócił do kraju w 1948 roku.

Udostępnij