Stanisław Górniak
Biografia
Stanisław Górniak urodził się 13 listopada 1887 w Ozorkowie w rodzinie rzemieślniczej i pracował jako tkacz. W 1904 zaangażował się w działalność w Polskiej Partii Socjalistycznej, a w 1905 brał udział w rewolucji. W 1906 dołączył do PPS-Lewicy i pełnił funkcje w Komitecie Okręgowym w Łodzi; wielokrotnie był aresztowany.
W 1912 został wcielony do Armii Imperium Rosyjskiego i brał udział w walkach frontowych. Po rewolucji lutowej 1917 objął stanowisko przewodniczącego komitetu żołnierskiego 41. Pułku Piechoty i był delegatem pułku na zjazdach żołnierzy frontowych. Uczestniczył w walkach rewolucyjnych podczas rewolucji październikowej w Charkowie, gdzie kierował Wydziałem Ogólnym Komisariatu Polskiego.
W 1918 wrócił do Polski i został funkcjonariuszem Komitetu Okręgowego PPS-Lewicy w Łodzi. Był uczestnikiem pierwszego zjazdu połączeniowego Komunistycznej Partii Robotniczej Polski, redaktorem czasopism komunistycznych, a następnie działaczem Komunistycznej Partii Polski i Związku Zawodowego Pracowników Samorządowych.
Podczas II wojny światowej był działaczem konspiracyjnym w Rudzie Pabianickiej. Po wyzwoleniu pełnił funkcję burmistrza Rudy Pabianickiej oraz wicewojewody łódzkiego (1946–1947); od lutego do marca 1947 tymczasowo sprawował obowiązki wojewody. Był członkiem egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Partii Pracy oraz delegatem na I zjazd partii.
Zmarł w Warszawie; pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera II B 28, rząd 2, miejsce 10).