Stefan Rosiak
Biografia
Stefan Rosiak urodził się 16 lipca 1897 r. w Ozorkowie. Studiował historię na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, uzyskując w 1929 r. tytuł magistra; doktorat obronił w 1947 r. na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu na podstawie pracy z 1938 r. Księgarnia Eliza Orzeszkowa i S-ka w Wilnie (1879–1882).
W 1922 r. podjął pracę w Archiwum Państwowym w Wilnie, gdzie pracował do 1946 r. Podczas okupacji brał udział w tajnym nauczaniu. W 1947 r. objął stanowisko kustosza Archiwum Państwowego w Piotrkowie Trybunalskim, a w latach 1949–1951 był pierwszym dyrektorem Archiwum Państwowego w Łodzi; współtworzył państwową służbę archiwalną w województwie łódzkim; doprowadził do powstania archiwów miejskich w Kutnie, Łowiczu, Łęczycy, Rawie Mazowieckiej, Skierniewicach, Tomaszowie Mazowieckim, Wieluniu i innych.
Jako działacz krajoznawczy i członek Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego (PTTK) prowadził działania na rzecz ochrony zabytków. W latach 50. był współorganizatorom Okręgowej Komisji Opieki nad Zabytkami, której przewodniczył do 1972 r., tworzył sieć Społecznych Opiekunów Zabytków w województwie łódzkim i utrzymywał z nimi stały kontakt poprzez zebrania i zjazdy.
W dorobku naukowym zajmował się Wileńszczyzną oraz historią gospodarczą regionu łódzkiego; wśród prac wyróżniają się Dzieje ruchu robotniczego w Ozorkowie (1957), Powstanie listopadowe w Ozorkowie (1957) i Powstanie przemysłu w Ozorkowie (1963). Przez lata współpracował z zespołem opracowującym Materiały do historii miast, przemysłu i klasy robotniczej w okręgu łódzkim (t. I–IV, 1957–1966). Opracował monografię Ozorkowa z okazji 700-lecia miasta, która z przyczyn niezależnych od autora nie ukazała się drukiem.
Zmarł 1 stycznia 1973 r. i został pochowany na Cmentarzu św. Rocha na Radogoszczu.