Wacław Fabijanowski

Oficer Wojska Polskiego
15.09.1901 19.03.1966 Ozorków

Biografia

Wacław Fabijanowski urodził się 15 września 1901 roku w Ozorkowie w rodzinie Jana i Marianny Gumińskiej. W 1908 jego ojciec został zesłany do Rosji za działalność niepodległościową. Rodzina przeniosła się do Łodzi, a w 1915 roku powróciła do Ozorkowa, gdzie młody Wacław kontynuował naukę. Należał do Związku Harcerstwa Polskiego, a od września 1916 również do Polskiej Organizacji Wojskowej. 11 listopada 1918 uczestniczył w rozbrajaniu Niemców i tego samego dnia w Łęczycy wstąpił do Wojska Polskiego. Do maja 1919 pełnił służbę w biurze werbunku ochotników.

Od maja 1919 służył w 30. pułku piechoty (10. Dywizja Piechoty). Brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej i wojnie polsko-bolszewickiej, gdzie dowodził drużyną, a potem plutonem. Podczas walki nad Radzyminem, nocą z 15 na 16 sierpnia 1920, razem ze swoim pułkiem brał udział w ataku. Po bitwie jego oddział odparł wrogi kontratak i utrzymanie szosy radzymińskiej było możliwe dzięki odwadze sierż. Wacława Fabijanowskiego.

Po powrocie z wojny kontynuował karierę w Wojsku Polskim. W 1927 ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Warszawie i został podporucznikiem. Służył głównie w 14. pułku piechoty we Włocławku, pełniąc funkcje młodszego oficera szkolnej kompanii karabinów maszynowych, dowódcy plutonu artylerii piechoty i dowódcy 8. kompanii strzeleckiej. Z czasem awansował na kapitana, a jego kariera w 14 pp była jedną z kluczowych w jego życiorysie.

W kampanii wrześniowej 1939 dowodził 8. kompanią strzelecką w III batalionie 14. pp. Brał udział w walkach w korytarzu pomorskim i pod Bzurą. W wyniku krwawych walk został odłączony od resztek kompanii i dostał się do niemieckiej niewoli 19 września 1939 roku; przebywał w oflagach IV A Hohnstein, II A Prenzlau i II C Woldenberg do 1940 roku.

Po wojnie powrócił do Polski i przez wiele lat pracował w Łódzkich Zakładach Wytwórczych Kopii Filmowych. Zmarł nagle 19 marca 1966 roku w Łodzi i spoczął na Starym Cmentarzu przy ulicy Ogrodowej; grób został zlikwidowany w 2016 roku.

W 1928 roku zawarł związek małżeński z Balbiną Matyldą Godlewską, z którą miał córkę Marię Bronisławę, urodzoną 20 lutego 1933 roku w Toruniu.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5202 (1922)
Medal Niepodległości (1933)
Brązowy Krzyż Zasługi
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Ciekawostki

Podczas bitwy pod Radzyminem wysunął przed linię karabin maszynowy, by ostrzelać nadjeżdżające pojazdy pancerne.
Po zakończeniu służby wojskowej pracował w Łódzkich Zakładach Wytwórczych Kopii Filmowych.
Zmarł w Łodzi w 1966 roku i został pochowany na Starym Cmentarzu.

Udostępnij